Verzuimcijfers van 10% of hoger lijken in de zorg en kinderopvang de nieuwe ‘norm’ te zijn geworden. Maar is dit werkelijk de prijs van een zware sector, of is het een teken dat ons operationele model de limiet heeft bereikt?

‍

De cijfers liegen er niet om: verzuim in de zorg en kinderopvang kost Nederland jaarlijks ruim €4,5 miljard. Voor een gemiddelde organisatie betekent dit een kostenpost van zo'n €14 miljoen per jaar.

‍

Wanneer we dit puur als een HR-probleem zien, missen we de kern. Dit is een strategisch bedrijfsrisico dat de continuïteit van de zorg direct in gevaar brengt.

Geen individueel probleem, maar een systeemfout

Vaak wordt verzuim gezien als een medisch probleem van individuele medewerkers. De realiteit is echter dat we te maken hebben met een systeem dat tegen zijn grenzen aanloopt. Waar een uitval van 10% in de industrie zou leiden tot een direct onderzoek naar de procesinrichting, lijkt het in de zorg bijna geaccepteerd als een noodzakelijke benchmark.

De werkelijke kosten van verzuim

Eén zieke medewerker kost de organisatie gemiddeld €100.000 per jaar. Naast de directe financiële klap, zorgt dit voor een enorme druk op de medewerkers die wel aanwezig zijn. Dit creëert een gevaarlijk domino-effect: de werkdruk stijgt, de balans tussen zorg geven en zelf gezond blijven raakt zoek, en nog meer mensen vallen uit.

Van symptoombestrijding naar preventie-infrastructuur

Het is tijd om te stoppen met 'dweilen met de kraan open'. Tijdelijke vitaliteitsprogramma’s zijn slechts pleisters op een diepere wond. We moeten de architectuur van onze organisaties opnieuw bekijken. Inzetbaarheid en veiligheid mogen geen extraatjes zijn, maar moeten de basis vormen van onze operationele aansturing.

‍

De vraag aan elke financieel directeur is simpel: Blijven we dit verlies incalculeren, of bouwen we aan een toekomstbestendig fundament?

‍