In de zorg en kinderopvang heerst een groeiende ontevredenheid over de samenwerking met Arbodiensten. Waarom voelt het vaak als een 'wij van WC-eend' verhaal en hoe krijg je als organisatie de regie weer terug?

‍

Als we kijken naar zorgorganisaties, vallen ze vaak in twee kampen: de groep die ontevreden is over hun huidige Arbodienst, en de groep die op dit moment aan het wisselen is om precies diezelfde reden. De rode draad? Een schrijnend gebrek aan echte samenwerking en proactief contact.

De Protocolmachine

De realiteit is dat veel Arbodiensten zijn veranderd in protocolmachines. Ze voeren de Wet verbetering poortwachter strikt uit op papier, maar pas na zes of acht weken volgt het eerste advies. Waarom? Omdat ze dan aan het wettelijke 'vinkje' voldoen. Maar een wet is geen doel op zich. Het doel is om de casus op te lossen voordat het verzuim explodeert.

Het ‘Wij van WC-eend’ Effect

Veel Arbodiensten werken met eigen labels voor interventies. De boodschap is vaak: "Ik zie een probleem en toevallig hebben wij hier de oplossing voor in huis." Je betaalt de hoofdprijs voor een traject waar je als organisatie nul regie of controle over hebt. Dit eenzijdige model draagt niet bij aan een duurzame daling van het verzuim.

Eis de Regie Terug

Zorgorganisaties worden kritischer en dat is terecht. Ze willen niet langer meebetalen aan een systeem dat alleen maar meebeweegt met de letter van de wet. Ze zoeken een partner die naast hen staat en samen de strijd aangaat tegen uitval. Echte inzetbaarheid begint namelijk daar waar het protocol ophoudt.

‍

Tijd voor de gewetensvraag: Is jouw Arbodienst een partner die met je meedenkt over resultaat, of leveren ze alleen maar dikke dossiers af?

‍

‍